امشب زنی شراب می خواهد.... شراب مرگ

امشب زنی شراب می خواهد.... شراب مرگ

دست پروردگان دنیا...

 

            دروغ شاخ و دم ندارد، فقط می‌سوزاند!

            و چه دروغگوهای بدی هستند دست‌پروردگان دنیا!!

 

          فراموش کرده‌اند که زبان را وادار به دروغگویی می‌کنی، با چشمانت چه می‌کنی؟؟

           با دلت که فریاد کمک سر داده چه می‌کنی؟!

 

          چه بی‌پناه است دل که اسیر ما شده که هر چه کردیم، آدم نشدیم!

 

         «حسنا»


 


من به دنبال نگاهی هستم...

من نه عاشق هستم

     و نه محتاج نگاهي كه بلغزد بر من

    من خودم هستم و تنهایی و يك حس غريب 

             كه به صد عشق و هوس مي ارزد

 من نه عاشق هستم

                 نه دلداده به گيسوي بلند و نه آلوده به افكار پليد

  

       من به دنبال نگاهي هستم

 

    كه مرا از پس ديوانگي ام مي فهمد!!


فقر....

  

   فقر همه جا سر میكشد ...

   فقر ، گرسنگی نیست، عریانی هم نیست ...

   فقر ، حتی گاهی زیر شمش های طلا خود را پنهان میكند ...

   فقر ، چیزی را "نداشتن" است ؛ ولی آن چیز پول نیست ؛ طلا و غذا هم نیست ...

   فقر ، ذهن ها را مبتلا میكند ...
 
   فقر ، اعجوبه ایست که بشكه های نفت در عربستان را تا ته سر میكشد ...

   فقر ، همان گرد و خاكی است كه بر كتابهای فروش نرفته ی یك كتابفروشی می نشیند ...

   فقر ، تیغه های برنده ماشین بازیافت است كه روزنامه های برگشتی را خرد میكند ...

   فقر ، كتیبه ی سه هزار ساله ای است كه روی آن یادگاری نوشته اند ...

   فقر ، پوست موزی است كه از پنجره یك اتومبیل به خیابان انداخته میشود ...

   فقر ، همه جا سر میكشد ...

   فقر ، شب را "بی غذا" سر كردن نیست ...

   فقر ، روز را "بی اندیشه" سر كردن است ...


جمله ی مورد نیاز این روزها.... ما که را گول زدیم!؟

   بیخودی خندیدیم... که بگوییم دلی خوش داریم

    بیخودی حرف زدیم... که بگوییم زبان هم داریم و قفس هامان را... زود زود رنگ زدیم

   و نشستیم لب رود... و به آب سنگ زدیم

   ما به هر دیواری آینه بخشیدیم... که تصور بکنیم یک نفر با ما هست

   ما زمان را دیدیم ... خسته در ثانیه ها

   باز با خود گفتیم ... شب زیبایی هست

   بیخودی پرسه زدیم ... صبحمان شب بشود

   بیخودی حرص زدیم ... سهممان کم نشود

   ما خدا را با خود ... سر دعوا بردیم

   و قسم ها خوردیم ... ما به هم بد کردیم ... ما به هم بد گفتیم

   بیخودی داد زدیم ... که بگوییم توانا هستیم

   و گرفتیم کتابی سر دست ... که بگوییم که دانا هستیم

   بیخودی پرسیدیم حال هم دیگر ر ا... که بگوییم محبت داریم

   بیخودی ترسیدیم از بیان غم خود ... و تصور کردیم که شهامت داریم

   ما حقیقت هارا زیر پا له کردیم ... و چقدر حظ بردیم که زرنگی کردیم

 

   از شما می پرسم ما که را گول زدیم؟



روبه روی من ...

 رو به روی من فقط تو بوده ای

 از همان نگاه اولین

 از همان زمان که آفتاب

           با تو آفتاب شد

 از همان زمان که کوه استوار

                      آب شد

 از همان زمان که جستجوی عاشقانه ی مرا

                                     نگاه تو جواب شد

              

                                                 روبه روی من فقط تو بوده ای

 

 از همان اشاره‌٬ از همان شروع

 از همان بهانه ای که برگ

                             باغ شد

 از همان جرقه ای که

                            چلچراغ شد

 چارسوی من پر است از همان غروب

 از همان غروب جاده

            از همان طلوع

 از همان حضور تا هنوز

 

                                  روبه روی من فقط تو بوده ای

 

 من درست رفته ام

 در تمام طول راه

 دره های سیب بود و

                    خستگی نبود

 در تمام طول راه

 یک پرنده پا به پای من

 بال می گشود و اوج می گرفت

 پونه غرق در پیام نورس بهار

 چشمه غرق در ترانه های تازگی

 فرصتی عجیب بود

 شور بود و شبنم و اشاره های آسمان

 رقص عاشقانه ی زمین

 زادروز دل

        ترانه

                   چشمک ستاره

                          پیچ و تاب رود

 

 هرچه بود٬ بود

 فرصت شکستگی نبود

 در کنار من درخت

                     چشمه

                     چارسوی زندگی

 روبه روی من ولی

         در تمام طول راه

                روبه روی من تو

                           روبه روی من فقط تو بوده ای

  محمدرضاعبدالملکیان


خوبم، فقط...

   

    من خوبم.

    خسته نیستم.

    فقط نمیدانم چرا از نفس های بی تو دل زده ام!؟

    حسنا


درس زندگی....

 

در کلاس روزگار
درسهای گونه گونه هست
درس دست یافتن به آب و نان
درس زیستن کنار این و آن
درس مهر
درس قهر
درس آشنا شدن
درس با سرشک غم ز هم جدا شدن
در کنار این معلمان و درسها
در کنار نمره های صفر و نمره های بیست
یک معلم بزرگ نیز
در تمام لحظه ها تمام عمر
در کلاس هست و در کلاس نیست
نام اوست: مرگ
و آنچه را که درس می دهد

زندگی است

فریدون مشیری


دلم ...

        

دلم دستانی مهربان میخواد که دستامو بگیره.

دلم پاهایی رو میخواد که کنارش قدم بزنه.

...

دلم یه نگاه میخواد!

حسنا

 


قصه ی آدم...

 

حضرت آدم من

برایم شعر بخوان

مدام

         آرام

                   و زنانه

این دنیا چاردیواری شده است

که ادعای مردانه‌اش آزارم می‌دهد

شده‌ام حوایی

که هوای سیب ندارد

.

برایم شعر بخوان

تا یادم بماند

زنانگی‌ام را

    و

غریت عمیق خودم را

 


بی خوابی...

 

 

   حق با توست

می بایست  بخوابم

 اما چیزی خوابم را آشفته كرده ...

 


Weblog Themes By Pichak

صفحه قبل 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 ... 35 صفحه بعد

نويسندگان

لینک های مفید

درباره وبلاگ


در ساحلی نشسته بودم. صدایی گفت:بنویس. گفتم قلم ندارم. گفت: استخواانت را قلم کن. گفتم:جوهر ندارم. گفت:خونت را جوهر کن. گفتم: کاغذ ندارم. گفت:پوستت را کاغذ کن. گفتم:چه بنویسم؟! گفت:بنویس "دوستت دارم." . . . پس ای مهربان، دوستت دارم.

پیوندهای روزانه

ورود اعضا:

نام:
وب:
پیام:
2+2

مطالب این وب در چه حده؟!

خبرنامه وبلاگ:

برای ثبت نام در خبرنامه ایمیل خود را وارد نمایید




آمار وبلاگ:
 

بازدید امروز : 85
بازدید دیروز : 101
بازدید هفته : 507
بازدید ماه : 1759
بازدید کل : 18104
تعداد مطالب : 342
تعداد نظرات : 203
تعداد آنلاین : 19

Alternative content


كد موسيقي براي وبلاگ